Meril Strip čita pesmu Silvije Plat “Jutarnja pesma” Slavna glumicu Meril Strip na proslavi Akademije američkih pesnika pročitala je "Jutarnju pesmu", delo Silvije Plat

U februaru 1961. godine, ubrzo nakon što je rodila ćerku Fridu, Silvija Plat (1932-1963) napisala je jednu od svojih najneobičnijih pesama. „Jutarnja pesma“, kasnije uključena u posthumno objavljenu zbirku “Ariel” iz 1965. godine, istovremeno je hvalospev i rekvijem majčinstvu – toj ljubavi, neobičnosti, nadrealnoj i magnetnoj dezorijentaciji.

U ovom prelepom performansu sa godišnje proslave Poezije i kreativnog uma Akademije američkih pesnika, Meril Strip čita ovu pesmu Sivlije Plat, sa nesvakidašnjom osetljivošću na bezbrojne nijanse koje ta pesma poseduje poseduje.

Morning Song
Love set you going like a fat gold watch.
The midwife slapped your footsoles, and your bald cry   
Took its place among the elements.
Our voices echo, magnifying your arrival. New statue.
In a drafty museum, your nakedness
Shadows our safety. We stand round blankly as walls.
I’m no more your mother
Than the cloud that distills a mirror to reflect its own slow
Effacement at the wind’s hand.
All night your moth-breath
Flickers among the flat pink roses. I wake to listen:
A far sea moves in my ear.
One cry, and I stumble from bed, cow-heavy and floral
In my Victorian nightgown.
Your mouth opens clean as a cat’s. The window square
Whitens and swallows its dull stars. And now you try
Your handful of notes;
The clear vowels rise like balloons.
* * *
Jutarnja pesma

Ljubav te navije kao podmazani džepni sat,
Babica te je potapšala po stopalima, i tvoj ogoljeni krik
Smestio se između čestica.
Naši glasovi odjekuju, uveličavaju naš dolazak. Nova statua.
U promaji muzeja, tvoja nagost
baca senku na našu sigurnost. Stojimo okolo uprazno kao zidovi.
Nisam ti više majka
Kada oblaci glade ogledalo da bi odrazilo njihovo sopstveno usporeno
Nestajanje pod rukom vetra.
Čitave noći tvoj dah kao noćni leptir
Treperi između spljoštenih ružičastih ruža. Budim se da bih čula:
Udaljeno more šumi mi ušima.
Jedan krik, i spotičem se o krevet, teška kao krava i rascvetana
U svojoj viktorijanskoj spavaćici.
Tvoja usta otvoreno čista kao mačja. Prozorsko okno
Beli i guta svoje bezizrazne zvezde. I sada ispituješ
Tu svoju šaku tonova;
Jasni samoglasnici dižu se poput balona.

(Srpski prevod pesme Silvije Plat preuzet je odavde.)

Prijavi se za Glif obaveštenja

Pratite nas i nepropusti nove sadržaje na našem portalu


Tagged: